( ره ) راجعست . قوله : من تلازم الوصفين : كلمه [ من ] بيان است براى [ ما ادّعاه ] و مقصود از [ وصفين ] غليان و اشتداد مىباشد . متن : و فيه نظر و الحق أن تلازمهما مشروط بكون الغليان بالنار كما ذكرناه ، أما لو غلا و انقلب بنفسه فاشتداده بذلك غير واضح و كيف كان فلا وجه لاشتراط الاشتداد في التحريم ، لما ذكرناه من إطلاق النصوص بتعليقه على الغليان ، و الاشتداد و إن سلم ملازمته لا دخل له في سببية التحريم . مناقشه مرحوم شارح در كلام مصنف ( ره ) در ذكرى شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : آنچه مصنف عليه الرحمه در كتاب ذكرى فرموده و غليان و اشتداد را متلازمين قرار داده از نظر ما بطور اطلاق قابل قبول نيست چه آنكه اين تلازم مشروط است به اينكه غليان عصير با آتش باشد كه در اين فرض البته غليان سبب براى اشتداد نيز مىگردد ولى در غير اين صورت مثل اينكه غليان بواسطه گرمى هوا بوه و خودبه‌خود عصير انقلاب پيدا كرده و اعلاى آن به اسفل و اسفلش به اعلى بيايد معلوم نيست كه در اين فرض نيز اشتداد حاصل شود . انتقاد مرحوم شارح بكلام مصنف ( ره ) در اينجا سپس مىفرماين :